Click Movie เรื่องของคลิ๊กกับเวลา ..

มะกี้ดูหนังมาเรื่อง Click ทาง UBC เรื่องนี้ที่น้องนํ้าเอามาเล่าให้ฟัง ซึ่งเนื้อเรื่องก้อน่าสนใจดี แต่ลืมไปแล้ว
หลาย ๆ วันถัดมา แล้วมาวันนี้แม่เปิดทีวีดู ถามเรื่องนี้รึเปล่าที่ลูกเล่าให้ฟัง มันเปนเรื่องเกี่ยวกับรีโมทที่ย้อนวัน
เวลาไปได้ แต่ย้อนกลับจะกลับไปแก้ไขไม่ได้ ซึ่งในการที่เค้าย้อนเวลาไปยังอนาคตไม่ว่าจะแค่ 10-20 นาที 2
วัน หรือ 1-2 ปี หรือ 10-20 ปีนั้นเปนการเสียดายเวลาในสิ่งที่ผ่าน ๆ ไปว่าเราไม่รู้ว่าในแต่ล่ะปีที่ผ่านๆมาเรา
ทำอะไรบ้าง เมื่อกดกลับไปย้อนดูตัวเองก้อไม่สามาดกลับไปแก้ไขได้ ได้แต่ยืนมองการกระทำที่เราทำในนั้น ๆ
ยิ่งตอนพ่อพระเอกตายแล้วพระเอกได้แต่ยืนมองตัวเองในอดีตมัวแต่บ้างานและไม่สนใจพ่อเราร้องไห้แบบไม่
ไหวแล้วว กูเส้ามากก แล้วก้อก้อกดสตอปเข้าไปกอดพ่อ กูร้องไห้ไม่ไหวแล้ว จนเวลาก็กรอไปข้างหน้าเปน10ๆ
ปีเค้าไม่รู้ว่าเค้ามาอยู่ที่นี่ทำไม ใครทำอะไร ว่าเค้าเปนอะไรบ้าง เค้าป่วยเปนมะเร็งใกล้จะตายแต่ก้อดึงสายนั้น
ออกเพื่อจะวิ่งไปหาลูกทั้งที่ตัวเองกำลังจะตายวิ่งตามรถลูกโฮ..กูร้องไห้ยิ่งกว่าเมียมันร้องอีกเหอะเวลาที่ผ่านๆ
ไปมันกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ จนพระเอกตื่นขึ้นมาและเหมือนสิ่งที่ผ่านมาเหมือนฝันไป เค้าทำทุกอย่างให้ดีที่
สุด ตื่นขึ้นมา ทุกคนยังอยู่ครบ คนที่รักคนที่สำคัญยังอยู่ครบเค้าเข้าไปกอดและใช้เวลาอยู่กับคนที่รักให้มากที่
สุด กูร้องไห้ไม่ไหวแระ. หนังจบกูยังไม่เลิกร้อง จุดธูปร้องไห้ต่อหน้ารูปพ่อบอกลูกรักป๊า ป๊ามองเหนลูกมั้ย แต่
ลูกมองไม่เหนป๊า กูร้องไห้เลยเหอะ .. มันสอนให้เรารู้ว่าเราไม่ควรชะล่าใจกับเวลาที่ผ่านๆ ไปแต่ล่ะวัน อย่าคิด
ว่าสิ่งที่อยู่กับคนคนรอบข้างจะอยู่กับเราตลอดไป..เค้าจะจากเราไปวันไหนเราไม่รู้ขอทำสิ่งที่อยู่กับตัวเองอยู่กับ
ปัจจุบันให้ดีที่สุด เราก้อจะขอทำดีที่สุด ขออยู่กับแม่คนที่เรารักให้มากที่สุด หนังเรื่องนี้ทำให้เรารู้ว่าไม่มีอะไร
สำคัญไปกว่าครอบครัวคนที่เรารัก ..แม้กระทั่งเงินหรือหน้าที่การงานก้อไม่ควรสำคัญไปกว่าคนที่เรารักซึ่งเรา
ไม่รู้ว่าเค้าจะอยู่กับเราไปได้อีกนานสักเท่าไหร่ ..เราควรทำวันนี้ให้ดีที่สุดเหมือนทุก ๆ วัน เหมือนที่เราคิดไว้ว่า
อยากไปเรียนเกาหลีกี่เดือน ๆ เราไม่อยากจะทิ้งแม่ แม่อยากให้อนาคตดี ๆ กับเรา แต่เราเหมือนคนเหนแก่ตัว ใช่
นั่นมันความฝันของเรา แต่ถ้าให้เลือก เราก้อเลือกแม่เราเหมือนกัน วันนี้คุณควรบอกรักแม่ให้มาก ๆ ทำดีกับแม่ผู้
มีพระคุณของคุณให้มากๆแม่คือคนที่รักคุณมากที่สุดรักคุณมากกว่าใคร อย่ามัวแต่ไปบอกรักแฟนจนลืมบอกรัก
แม่.. วันนี้คุณทำดีให้แม่ คุณบอกรักแม่แล้วหรือยัง..อย่าลืมกราบเท้าแม่ และหอมแก้มแม่ให้แม่ชื่นใจนะคะ
หนูรักแม่ค่ะ (-3-)

บางทีคนที่อยู่ใกล้เรา เราอาจจะมองข้ามไป อย่าทำแบบนั้น เราควรรักและแคร์ใส่ใจคนที่รักเรา
มากที่สุด นั่นก้อคือบุพการีของเราเอง
Click Movie เรื่องของคลิ๊กกับเวลา ..

มะกี้ดูหนังมาเรื่อง Click ทาง UBC เรื่องนี้ที่น้องนํ้าเอามาเล่าให้ฟัง ซึ่งเนื้อเรื่องก้อน่าสนใจดี แต่ลืมไปแล้ว
หลาย ๆ วันถัดมา แล้วมาวันนี้แม่เปิดทีวีดู ถามเรื่องนี้รึเปล่าที่ลูกเล่าให้ฟัง มันเปนเรื่องเกี่ยวกับรีโมทที่ย้อนวัน
เวลาไปได้ แต่ย้อนกลับจะกลับไปแก้ไขไม่ได้ ซึ่งในการที่เค้าย้อนเวลาไปยังอนาคตไม่ว่าจะแค่ 10-20 นาที 2
วัน หรือ 1-2 ปี หรือ 10-20 ปีนั้นเปนการเสียดายเวลาในสิ่งที่ผ่าน ๆ ไปว่าเราไม่รู้ว่าในแต่ล่ะปีที่ผ่านๆมาเรา
ทำอะไรบ้าง เมื่อกดกลับไปย้อนดูตัวเองก้อไม่สามาดกลับไปแก้ไขได้ ได้แต่ยืนมองการกระทำที่เราทำในนั้น ๆ
ยิ่งตอนพ่อพระเอกตายแล้วพระเอกได้แต่ยืนมองตัวเองในอดีตมัวแต่บ้างานและไม่สนใจพ่อเราร้องไห้แบบไม่
ไหวแล้วว กูเส้ามากก แล้วก้อก้อกดสตอปเข้าไปกอดพ่อ กูร้องไห้ไม่ไหวแล้ว จนเวลาก็กรอไปข้างหน้าเปน10ๆ
ปีเค้าไม่รู้ว่าเค้ามาอยู่ที่นี่ทำไม ใครทำอะไร ว่าเค้าเปนอะไรบ้าง เค้าป่วยเปนมะเร็งใกล้จะตายแต่ก้อดึงสายนั้น
ออกเพื่อจะวิ่งไปหาลูกทั้งที่ตัวเองกำลังจะตายวิ่งตามรถลูกโฮ..กูร้องไห้ยิ่งกว่าเมียมันร้องอีกเหอะเวลาที่ผ่านๆ
ไปมันกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ จนพระเอกตื่นขึ้นมาและเหมือนสิ่งที่ผ่านมาเหมือนฝันไป เค้าทำทุกอย่างให้ดีที่
สุด ตื่นขึ้นมา ทุกคนยังอยู่ครบ คนที่รักคนที่สำคัญยังอยู่ครบเค้าเข้าไปกอดและใช้เวลาอยู่กับคนที่รักให้มากที่
สุด กูร้องไห้ไม่ไหวแระ. หนังจบกูยังไม่เลิกร้อง จุดธูปร้องไห้ต่อหน้ารูปพ่อบอกลูกรักป๊า ป๊ามองเหนลูกมั้ย แต่
ลูกมองไม่เหนป๊า กูร้องไห้เลยเหอะ .. มันสอนให้เรารู้ว่าเราไม่ควรชะล่าใจกับเวลาที่ผ่านๆ ไปแต่ล่ะวัน อย่าคิด
ว่าสิ่งที่อยู่กับคนคนรอบข้างจะอยู่กับเราตลอดไป..เค้าจะจากเราไปวันไหนเราไม่รู้ขอทำสิ่งที่อยู่กับตัวเองอยู่กับ
ปัจจุบันให้ดีที่สุด เราก้อจะขอทำดีที่สุด ขออยู่กับแม่คนที่เรารักให้มากที่สุด หนังเรื่องนี้ทำให้เรารู้ว่าไม่มีอะไร
สำคัญไปกว่าครอบครัวคนที่เรารัก ..แม้กระทั่งเงินหรือหน้าที่การงานก้อไม่ควรสำคัญไปกว่าคนที่เรารักซึ่งเรา
ไม่รู้ว่าเค้าจะอยู่กับเราไปได้อีกนานสักเท่าไหร่ ..เราควรทำวันนี้ให้ดีที่สุดเหมือนทุก ๆ วัน เหมือนที่เราคิดไว้ว่า
อยากไปเรียนเกาหลีกี่เดือน ๆ เราไม่อยากจะทิ้งแม่ แม่อยากให้อนาคตดี ๆ กับเรา แต่เราเหมือนคนเหนแก่ตัว ใช่
นั่นมันความฝันของเรา แต่ถ้าให้เลือก เราก้อเลือกแม่เราเหมือนกัน วันนี้คุณควรบอกรักแม่ให้มาก ๆ ทำดีกับแม่ผู้
มีพระคุณของคุณให้มากๆแม่คือคนที่รักคุณมากที่สุดรักคุณมากกว่าใคร อย่ามัวแต่ไปบอกรักแฟนจนลืมบอกรัก
แม่.. วันนี้คุณทำดีให้แม่ คุณบอกรักแม่แล้วหรือยัง..อย่าลืมกราบเท้าแม่ และหอมแก้มแม่ให้แม่ชื่นใจนะคะ
หนูรักแม่ค่ะ (-3-)

บางทีคนที่อยู่ใกล้เรา เราอาจจะมองข้ามไป อย่าทำแบบนั้น เราควรรักและแคร์ใส่ใจคนที่รักเรา
มากที่สุด นั่นก้อคือบุพการีของเราเอง
ตอนนี้รู้สึกเรื่อย ๆ เบื่อ ๆ ยังไม่มีอะไรให้มันน่าสนุก ให้น่ามีความสุขสักเท่าไหร่ เร็วมั้ย สุกที่แล้วอัพว่าเพิ่งสอบเสร็จ พอมาวันนี้จะเปิดเทอมแล้ว ไวมั้ย กูยังไม่ทันได้พักหายใจเลยเหอะ.. เปิดจันหน้าแล้ว เซงว่ะ ขี้เกียจ แถมยังต้องลงเรียนซัมเมอร์อีก .. เห้อ..เอากะกูให้รู้แล้วรู้รอด อยากทำงาน เมื่อวานก้อไปยืดผมมา ไว้ค่อยไปต่อ ผมน้อยมากมายอ่ะ -"- เบื่อ ๆ ว่ะ ว่าจะอัพแต่พอมาตอนนี้มันไม่มีอารมณ์ มันขี้เกียจ วันนี้ทำกับข้าวกินเอง มีปัญญาทำได้แค่ไข่เจียวกิน กับหุงข้าว.. วันนี้นอนกางวัน ถึงทุ่มนึง แล้วมันจะหลับมั้ย ตอนนี้ตาค้างมากมายอ่ะ เห้ออ.. เบื่อ ๆ ว่ะ ไม่มีอะไรจะอัพ ขี้เกียจพิมพ์ ยังไม่มีอารมณ์ แล้วเมื่อไหร่กูจะอารมณ์ดี ๆ กะเค้าสักที .. ถอนหายใจ..
Click Movie เรื่องของคลิ๊กกับเวลา ..

มะกี้ดูหนังมาเรื่อง Click ทาง UBC เรื่องนี้ที่น้องนํ้าเอามาเล่าให้ฟัง ซึ่งเนื้อเรื่องก้อน่าสนใจดี แต่ลืมไปแล้ว
หลาย ๆ วันถัดมา แล้วมาวันนี้แม่เปิดทีวีดู ถามเรื่องนี้รึเปล่าที่ลูกเล่าให้ฟัง มันเปนเรื่องเกี่ยวกับรีโมทที่ย้อนวัน
เวลาไปได้ แต่ย้อนกลับจะกลับไปแก้ไขไม่ได้ ซึ่งในการที่เค้าย้อนเวลาไปยังอนาคตไม่ว่าจะแค่ 10-20 นาที 2
วัน หรือ 1-2 ปี หรือ 10-20 ปีนั้นเปนการเสียดายเวลาในสิ่งที่ผ่าน ๆ ไปว่าเราไม่รู้ว่าในแต่ล่ะปีที่ผ่านๆมาเรา
ทำอะไรบ้าง เมื่อกดกลับไปย้อนดูตัวเองก้อไม่สามาดกลับไปแก้ไขได้ ได้แต่ยืนมองการกระทำที่เราทำในนั้น ๆ
ยิ่งตอนพ่อพระเอกตายแล้วพระเอกได้แต่ยืนมองตัวเองในอดีตมัวแต่บ้างานและไม่สนใจพ่อเราร้องไห้แบบไม่
ไหวแล้วว กูเส้ามากก แล้วก้อก้อกดสตอปเข้าไปกอดพ่อ กูร้องไห้ไม่ไหวแล้ว จนเวลาก็กรอไปข้างหน้าเปน10ๆ
ปีเค้าไม่รู้ว่าเค้ามาอยู่ที่นี่ทำไม ใครทำอะไร ว่าเค้าเปนอะไรบ้าง เค้าป่วยเปนมะเร็งใกล้จะตายแต่ก้อดึงสายนั้น
ออกเพื่อจะวิ่งไปหาลูกทั้งที่ตัวเองกำลังจะตายวิ่งตามรถลูกโฮ..กูร้องไห้ยิ่งกว่าเมียมันร้องอีกเหอะเวลาที่ผ่านๆ
ไปมันกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ จนพระเอกตื่นขึ้นมาและเหมือนสิ่งที่ผ่านมาเหมือนฝันไป เค้าทำทุกอย่างให้ดีที่
สุด ตื่นขึ้นมา ทุกคนยังอยู่ครบ คนที่รักคนที่สำคัญยังอยู่ครบเค้าเข้าไปกอดและใช้เวลาอยู่กับคนที่รักให้มากที่
สุด กูร้องไห้ไม่ไหวแระ. หนังจบกูยังไม่เลิกร้อง จุดธูปร้องไห้ต่อหน้ารูปพ่อบอกลูกรักป๊า ป๊ามองเหนลูกมั้ย แต่
ลูกมองไม่เหนป๊า กูร้องไห้เลยเหอะ .. มันสอนให้เรารู้ว่าเราไม่ควรชะล่าใจกับเวลาที่ผ่านๆ ไปแต่ล่ะวัน อย่าคิด
ว่าสิ่งที่อยู่กับคนคนรอบข้างจะอยู่กับเราตลอดไป..เค้าจะจากเราไปวันไหนเราไม่รู้ขอทำสิ่งที่อยู่กับตัวเองอยู่กับ
ปัจจุบันให้ดีที่สุด เราก้อจะขอทำดีที่สุด ขออยู่กับแม่คนที่เรารักให้มากที่สุด หนังเรื่องนี้ทำให้เรารู้ว่าไม่มีอะไร
สำคัญไปกว่าครอบครัวคนที่เรารัก ..แม้กระทั่งเงินหรือหน้าที่การงานก้อไม่ควรสำคัญไปกว่าคนที่เรารักซึ่งเรา
ไม่รู้ว่าเค้าจะอยู่กับเราไปได้อีกนานสักเท่าไหร่ ..เราควรทำวันนี้ให้ดีที่สุดเหมือนทุก ๆ วัน เหมือนที่เราคิดไว้ว่า
อยากไปเรียนเกาหลีกี่เดือน ๆ เราไม่อยากจะทิ้งแม่ แม่อยากให้อนาคตดี ๆ กับเรา แต่เราเหมือนคนเหนแก่ตัว ใช่
นั่นมันความฝันของเรา แต่ถ้าให้เลือก เราก้อเลือกแม่เราเหมือนกัน วันนี้คุณควรบอกรักแม่ให้มาก ๆ ทำดีกับแม่ผู้
มีพระคุณของคุณให้มากๆแม่คือคนที่รักคุณมากที่สุดรักคุณมากกว่าใคร อย่ามัวแต่ไปบอกรักแฟนจนลืมบอกรัก
แม่.. วันนี้คุณทำดีให้แม่ คุณบอกรักแม่แล้วหรือยัง..อย่าลืมกราบเท้าแม่ และหอมแก้มแม่ให้แม่ชื่นใจนะคะ
หนูรักแม่ค่ะ (-3-)

บางทีคนที่อยู่ใกล้เรา เราอาจจะมองข้ามไป อย่าทำแบบนั้น เราควรรักและแคร์ใส่ใจคนที่รักเรา
มากที่สุด นั่นก้อคือบุพการีของเราเอง
ตอนนี้รู้สึกเรื่อย ๆ เบื่อ ๆ ยังไม่มีอะไรให้มันน่าสนุก ให้น่ามีความสุขสักเท่าไหร่ เร็วมั้ย สุกที่แล้วอัพว่าเพิ่งสอบเสร็จ พอมาวันนี้จะเปิดเทอมแล้ว ไวมั้ย กูยังไม่ทันได้พักหายใจเลยเหอะ.. เปิดจันหน้าแล้ว เซงว่ะ ขี้เกียจ แถมยังต้องลงเรียนซัมเมอร์อีก .. เห้อ..เอากะกูให้รู้แล้วรู้รอด อยากทำงาน เมื่อวานก้อไปยืดผมมา ไว้ค่อยไปต่อ ผมน้อยมากมายอ่ะ -"- เบื่อ ๆ ว่ะ ว่าจะอัพแต่พอมาตอนนี้มันไม่มีอารมณ์ มันขี้เกียจ วันนี้ทำกับข้าวกินเอง มีปัญญาทำได้แค่ไข่เจียวกิน กับหุงข้าว.. วันนี้นอนกางวัน ถึงทุ่มนึง แล้วมันจะหลับมั้ย ตอนนี้ตาค้างมากมายอ่ะ เห้ออ.. เบื่อ ๆ ว่ะ ไม่มีอะไรจะอัพ ขี้เกียจพิมพ์ ยังไม่มีอารมณ์ แล้วเมื่อไหร่กูจะอารมณ์ดี ๆ กะเค้าสักที .. ถอนหายใจ..
Click Movie เรื่องของคลิ๊กกับเวลา ..

มะกี้ดูหนังมาเรื่อง Click ทาง UBC เรื่องนี้ที่น้องนํ้าเอามาเล่าให้ฟัง ซึ่งเนื้อเรื่องก้อน่าสนใจดี แต่ลืมไปแล้ว
หลาย ๆ วันถัดมา แล้วมาวันนี้แม่เปิดทีวีดู ถามเรื่องนี้รึเปล่าที่ลูกเล่าให้ฟัง มันเปนเรื่องเกี่ยวกับรีโมทที่ย้อนวัน
เวลาไปได้ แต่ย้อนกลับจะกลับไปแก้ไขไม่ได้ ซึ่งในการที่เค้าย้อนเวลาไปยังอนาคตไม่ว่าจะแค่ 10-20 นาที 2
วัน หรือ 1-2 ปี หรือ 10-20 ปีนั้นเปนการเสียดายเวลาในสิ่งที่ผ่าน ๆ ไปว่าเราไม่รู้ว่าในแต่ล่ะปีที่ผ่านๆมาเรา
ทำอะไรบ้าง เมื่อกดกลับไปย้อนดูตัวเองก้อไม่สามาดกลับไปแก้ไขได้ ได้แต่ยืนมองการกระทำที่เราทำในนั้น ๆ
ยิ่งตอนพ่อพระเอกตายแล้วพระเอกได้แต่ยืนมองตัวเองในอดีตมัวแต่บ้างานและไม่สนใจพ่อเราร้องไห้แบบไม่
ไหวแล้วว กูเส้ามากก แล้วก้อก้อกดสตอปเข้าไปกอดพ่อ กูร้องไห้ไม่ไหวแล้ว จนเวลาก็กรอไปข้างหน้าเปน10ๆ
ปีเค้าไม่รู้ว่าเค้ามาอยู่ที่นี่ทำไม ใครทำอะไร ว่าเค้าเปนอะไรบ้าง เค้าป่วยเปนมะเร็งใกล้จะตายแต่ก้อดึงสายนั้น
ออกเพื่อจะวิ่งไปหาลูกทั้งที่ตัวเองกำลังจะตายวิ่งตามรถลูกโฮ..กูร้องไห้ยิ่งกว่าเมียมันร้องอีกเหอะเวลาที่ผ่านๆ
ไปมันกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ จนพระเอกตื่นขึ้นมาและเหมือนสิ่งที่ผ่านมาเหมือนฝันไป เค้าทำทุกอย่างให้ดีที่
สุด ตื่นขึ้นมา ทุกคนยังอยู่ครบ คนที่รักคนที่สำคัญยังอยู่ครบเค้าเข้าไปกอดและใช้เวลาอยู่กับคนที่รักให้มากที่
สุด กูร้องไห้ไม่ไหวแระ. หนังจบกูยังไม่เลิกร้อง จุดธูปร้องไห้ต่อหน้ารูปพ่อบอกลูกรักป๊า ป๊ามองเหนลูกมั้ย แต่
ลูกมองไม่เหนป๊า กูร้องไห้เลยเหอะ .. มันสอนให้เรารู้ว่าเราไม่ควรชะล่าใจกับเวลาที่ผ่านๆ ไปแต่ล่ะวัน อย่าคิด
ว่าสิ่งที่อยู่กับคนคนรอบข้างจะอยู่กับเราตลอดไป..เค้าจะจากเราไปวันไหนเราไม่รู้ขอทำสิ่งที่อยู่กับตัวเองอยู่กับ
ปัจจุบันให้ดีที่สุด เราก้อจะขอทำดีที่สุด ขออยู่กับแม่คนที่เรารักให้มากที่สุด หนังเรื่องนี้ทำให้เรารู้ว่าไม่มีอะไร
สำคัญไปกว่าครอบครัวคนที่เรารัก ..แม้กระทั่งเงินหรือหน้าที่การงานก้อไม่ควรสำคัญไปกว่าคนที่เรารักซึ่งเรา
ไม่รู้ว่าเค้าจะอยู่กับเราไปได้อีกนานสักเท่าไหร่ ..เราควรทำวันนี้ให้ดีที่สุดเหมือนทุก ๆ วัน เหมือนที่เราคิดไว้ว่า
อยากไปเรียนเกาหลีกี่เดือน ๆ เราไม่อยากจะทิ้งแม่ แม่อยากให้อนาคตดี ๆ กับเรา แต่เราเหมือนคนเหนแก่ตัว ใช่
นั่นมันความฝันของเรา แต่ถ้าให้เลือก เราก้อเลือกแม่เราเหมือนกัน วันนี้คุณควรบอกรักแม่ให้มาก ๆ ทำดีกับแม่ผู้
มีพระคุณของคุณให้มากๆแม่คือคนที่รักคุณมากที่สุดรักคุณมากกว่าใคร อย่ามัวแต่ไปบอกรักแฟนจนลืมบอกรัก
แม่.. วันนี้คุณทำดีให้แม่ คุณบอกรักแม่แล้วหรือยัง..อย่าลืมกราบเท้าแม่ และหอมแก้มแม่ให้แม่ชื่นใจนะคะ
หนูรักแม่ค่ะ (-3-)

บางทีคนที่อยู่ใกล้เรา เราอาจจะมองข้ามไป อย่าทำแบบนั้น เราควรรักและแคร์ใส่ใจคนที่รักเรา
มากที่สุด นั่นก้อคือบุพการีของเราเอง
ตอนนี้รู้สึกเรื่อย ๆ เบื่อ ๆ ยังไม่มีอะไรให้มันน่าสนุก ให้น่ามีความสุขสักเท่าไหร่ เร็วมั้ย สุกที่แล้วอัพว่าเพิ่งสอบเสร็จ พอมาวันนี้จะเปิดเทอมแล้ว ไวมั้ย กูยังไม่ทันได้พักหายใจเลยเหอะ.. เปิดจันหน้าแล้ว เซงว่ะ ขี้เกียจ แถมยังต้องลงเรียนซัมเมอร์อีก .. เห้อ..เอากะกูให้รู้แล้วรู้รอด อยากทำงาน เมื่อวานก้อไปยืดผมมา ไว้ค่อยไปต่อ ผมน้อยมากมายอ่ะ -"- เบื่อ ๆ ว่ะ ว่าจะอัพแต่พอมาตอนนี้มันไม่มีอารมณ์ มันขี้เกียจ วันนี้ทำกับข้าวกินเอง มีปัญญาทำได้แค่ไข่เจียวกิน กับหุงข้าว.. วันนี้นอนกางวัน ถึงทุ่มนึง แล้วมันจะหลับมั้ย ตอนนี้ตาค้างมากมายอ่ะ เห้ออ.. เบื่อ ๆ ว่ะ ไม่มีอะไรจะอัพ ขี้เกียจพิมพ์ ยังไม่มีอารมณ์ แล้วเมื่อไหร่กูจะอารมณ์ดี ๆ กะเค้าสักที .. ถอนหายใจ..
ฉันเลว..อย่าเพิ่งมองจากสิ่งภายนอกว่าฉันดี..แต่ในบางครั้งก็อย่าเพิ่งมองจากสิ่งภายนอกว่าฉันเป็นคนไม่ดี

ในความเป็นจริงชีวิตคนทุกคน มีดีมีเลวปะปนกันในความเป็นคนมันล้วนไม่เหมือนกัน.. ขึ้นอยู่กับใครจะ
มองเห็น* อย่าไปมอง ชีวิตของใครเพียงด้านเดียว อย่าปักใจ รีบไปตัดสินใครเพียงฝ่ายเดียว **ไม่มีใคร
ดีไปหมดทุกอย่าง ไม่มีใครเลวไปหมดทุกอย่างอย่าเพิ่งเชื่อใจ อย่าเพิ่งมั่นใจ  คนดีก็เคยทำผิดเหมือนกัน
คนเลวต้องมีที่ดีสักวันอย่าเพิ่งแน่ใจ อย่าเพิ่งปักใจ ( ดีเลวอย่าเพิ่งไว้ใจ )เวลาที่มีจะพาชีวิตไปเจอใครต่อ
ใครไม่อาจรู้ทำใจเป็นกลาง. มองโลกที่เป็นอยู่ ดูคนจงดูให้ลึกซึ่งอย่าไปมอง ชีวิตของใครเพียงด้านเดียว
อย่าปักใจ รีบไปตัดสินใครเพียงฝ่ายเดียวอย่าไปวัด ด้วยการกระทำเพียงครั้งเดียวจงเปิดใจ ให้เรียนรู้ใน
ความเป็นคน
Im so bad

ฉันไม่ใช่คนดี..ฉันมันเลว..อย่ามองคนเพียงแค่เปลือกนอก..และในบางครั้งที่มองว่าฉันเลว ก็อย่าเพิ่งมอง
ว่าฉันเป็นคนแบบนั้น..คนทุกคนมีที่ดีและไม่ดี.. เป็นพื้นที่สีเทา มีทั้งดีและไม่ดี ไม่มีใครที่จะดีไปหมดทุก
อย่าง.. ไม่มีใครที่จะเลวไปหมดทุกอย่าง แต่ดูที่ว่าเลวนั้น มันมากกว่าดีหรือเปล่า มันเลวยังไง แต่คนเลวก็
ต้องมีข้อดีสักข้อ.. และคนที่คุณคิดว่าดีก้อต้องมีข้อที่ไ